И МИСЪЛТА МИ БЕШЕ НЕ СТРЕЛА, А КОРЕН
Години преди да поеме пътя към отвъдното моят татко, когото познавате като Радой Ралин, се подготви за него като истински поет – това, което беше и можеше да бъде най-вече. Не си уши костюм, в който да го изпроводим. Не поръча ковчег. Не запази гробищен парцел. Вместо завещание написа пет емблеми, за да го запомним, Прочети още…